44 Alles wat ik doe, ontstaat op een natuurlijke manier. Fris en onbevangen CULTUUR 41 POPMUZIEK interview Alles aan Nick Waterhouse ademt vroeger: de sound, de liedjes, de instrumenten van zijn band tot de bril op zijn hoofd. Donderdag is de 26-jarige Amerikaan in Breda. Queens Of The Stone Age rock New Cool Collective jazz Zbonics jazz/soul mijn hoofd had." Dus produceer de hij zijn debuut zelf. Hij nam dat analoog op, met Ampex-ban- den, oude microfoons en in mono uiteraard. Het totaalplaatje van Time's All Gone klopt; van het ge luid, de hoes, zijn kostuums tot aan de persfoto's in fiftiesstijl, het tijdperk waarop hij de tijd even stil zette. „Daar heb ik uiteraard over nage dacht, maar niet om het uit mar- ketingoverwegingen cult te doen lijken. Alles wat ik doe, ontstaat op een natuurlijke manier. Fris en onbevangen." De zanger groeide op in Hunting- ton Beach in Californië, maar werkt sinds een paar jaar vanuit Los Angeles. Hij maakt daar deel uit van een bloeiende muzikale scene, waarin ook artiesten als Ty Segall, The Allah-Las, White Fen- ce en Mikal Cronin acteren. „Zoiets wordt pas een scene als journalisten dat zo noemen. Voor mij zijn het allemaal mensen die ik ken en die ieder op de eigen manier muziek maken. Wat we delen, is dezelfde spirit en achter grond. Onze bagage is er een van no bullshit. We trekken ons niet te veel aan van wat er geschreven wordt. Wat is dat, een bloeiende undergroundscene? Is dat een kunstenaarsbeweging die zich af zet tegen wat er zich afspeelt in de maatschappij? Maak ik daar deel van uit? Het zal wel. Wij ken nen elkaar en maken samen mu ziek. Fris en onbevangen. Ty Se gall rockt vaak hard, speelt prach tig akoestisch soms, kan zich hele maal te buiten gaan in lange psy chedelische stukken of speelt drums op mijn album. Van mij mogen ze iedereen in hokjes stop pen, wij ontsnappen er wel uit." Nick Waterhouse doet alles op zijn eigen manier. Daar wordt we reldwijd goed op gereageerd, al blijft de respons van het publiek (hij speelt in clubs met een capaci teit van een paar honderd men sen) in iedere andere stad volgens hem toch weer net even anders. „De sfeer wordt mede bepaald door de rest van de avond. Ik speel graag in Europa. Bij veel shows hoor ik goede muziek voor en na mijn optredens. In België draaide laatst een geweldige DJ. Hij draaide oude blues, cha cha-deuntjes en popcornmuziek voor de show. Ik zou zelf, om mijn publiek alvast in de stem ming te brengen, Cry To Me van Solomon Burke draaien." Dat soort songs brengt hem in the mood. Het is een van de singles Laat de songs van zijn in 2012 verschenen debuut Time's All Gone vanuit een jukebox vol singles uit de jaren vijftig door een café schallen en niemand zal het opvallen dat die liedjes ruim een halve eeuw later zijn opgeno men. Nick Waterhouse had ook dol graag al die nummers alleen via 45-toeren plaatjes, op vinyl, de we reld ingestuurd, maar dat vond de platenmaatschappij toch net iets te ver gaan. Toch had dat uitste kend gepast bij de muziek van de ze twintiger, die weigert te verkla ren in een verkeerd tijdperk gebo ren te zijn. „Ik maak de muziek zoals die in mijn hoofd ontstaat en die me op wind. Dat gebeurt nu. Ik ben een man van deze tijd en leef wel de gelijk nu. Ik houd alleen geen re kening met verwachtingspatro nen, trends of marketingstrategie ën." Tijd en ruimte beschouwt Water house als relatieve begrippen. Hij maakt het type rhythm blues, jazz en soul zoals ze die ook in het begin van de jaren vijftig maakten. Denk aan de periode van de jumpblues, rauw, ongepo lijst en met een blazerssectie (ba riton- en tenorsaxofoon) als stevi ge ritmische basis. Muziek die als grondstof diende voor veel van de latere rock-'n-roll en soulmuziek. Waterhouse: „Wat ik maak, blijft echter popmuziek, passend bin nen de popcultuur. Die wijkt al leen iets af van wat modern of gangbaar is. Dat wil zeggen, ik kende niemand die mijn songs kon laten klinken zoals ik ze in die hij opdook in de platenzaak Rooky Ricardo's Records in San Francisco, met louter vinyl. Hij was er zelf een tijd werkzaam. „Ik heb er eindeloos naar oude sin gles geluisterd. Niet dat ik een stu- die van de productie gemaakt hebt, maar op die manier heb ik wel mijn stijl van muziek maken ontdekt en ontwikkeld. Ik had geen vader met een fraaie collec tie oud vinyl in de kast. Hij draai de vooral cd's, van Creedence Clearwater Revival, Tom Petty The Heartbreakers, Elvis Costello The Attractions en Crosby, Stills, Nash Young. Allemaal acts die je vooral niet in mijn mu ziek terughoort. Ik ben muzikaal opgevoed in die platenzaak, met 45-toeren plaatjes, niet thuis." PLAY Eind vorige eeuw ontstond uit de nog rokende resten van de in de stonerrock toonaangevende band Kyuss de formatie Queens Of The Stone Age. Zanger/gitarist Josh Homme creëerde een eigenwijs soort nieuwe woestijnrock, met naast luide muziek ook veel groove en pakkende refreinen. Het artistie ke en commerciële hoogtepunt Songs Tor The Deaf (2002) werd nooit meer geëvenaard. Ook nu niet, al komt Like Clockwork, zes jaar na het matige Era Vulgaris, soms in de buurt. Staar je vooral niet blind op de lijst gasten, waar onder Mark Lanegan, Alex Turner (Arctic Monkeys), Trent Reznor (Nine Inch Nails), Jake Shears (Scissor Sisters) en El- ton John, die soms een marginale bijdrage leveren. Belang rijk is wel het strakke spel van drummer Dave Grohl in zes tracks en een paar sterke, qua productie erg originele tracks met toch gewoon Homme in de hoofdrol. De beste vijf tracks in een best of-set op de festivals en de wei ontploft. Label: Matador/Beggars/V2 Neerlands populairste bigband be staat 20 jaar. Het album Chin Chin bevat 21 tracks en is duidelijk in twee delen op te splitsen. De eer ste tracks zijn 'normaal' van lengte en laten de compacte band (negen man sterk, met slechts Benjamin Herman en David Rockefeller als blazers) horen zoals we dat ge wend zijn: speels, spetterend en groovy. Dit keer ligt de fo cus iets meer op Zuid-Amerika en Afrika. Dat betekent dat de percussionisten Frank van Dok en Jos de Haas overuren maken, terwijl Joost Kroon de strakste drummer van Ne derland blijft, in welke stijl dan ook. Het vertrek van gitarist/stoorzender Anton Goudsmit laat zich wel nog dui delijk voelen, ondanks dat zowel Rory Ronde (Wouter Ha mel) als Cok van Vuuren (Ocobar) ieder een helft prima in vallen. De kortere sfeertracks van het tweede deel vormen samen de grappige soundtrack van Toegetakeld Door De Lief de, het fdmdebuut van Ari Deelder. Drummer/componist Zak Najor (Greyboy Allstars) werkte ook met onder meer Fred Wesley, John Sco- field, Les Claypool (Primus) en George Porter (The Meters), maar in zijn band Zbonics deelt hij zelf de lakens uit. Voor Time To Do Your Thing heeft een bijzondere club muzikanten geritseld die zijn tracks nog meer funk meegeven of zich in jazzy solo's mo gen uitleven. Gitarist Meivin Sparks (werkte met BB King), organist Adam Scone en saxofonist Karl Denson zijn drie van die attracties, al gaat hier toch de meeste aandacht uit naar de man die de vijf niet instrumentale songs van woor den voorziet: Gregory Porter. Hij bezit een van de fraaiste stemmen van deze eeuw. Opnieuw is hier te horen hoe die man met dat rare hoofddeksel op unieke wijze soul en jazz aan elkaar verbindt. Het autobiografische Issues Of Life is een van de prijsnummers dat vooral de avontuurlijk inge stelde jazzfanaat zal bekoren. BNDESTEM DINSDAG 4 JUNI 2013 'Ik ben opgevoed met 4 5 toeren' Nick Waterhouse: 'Ik kende niemand die mijn songs kon laten klinken zoals ik ze in mijn hoofd had.' door Willem Jongeneelen Nick Waterhouse, muzikant Nick Waterhouse treedt op 6 juni om 20.30 uur op in Mezz, Breda. Het album Time's All Gone' verscheen op Innovative Leisure Records/V2. Willem Jongeneelen NEW COOL COLLECTIVE Chin Chin Label: Dox Records Willem Jongeneelen Label: Membran/Suburban Willem Jongeneelen

Kranten

BN - De Stem | 2013 | | pagina 41